"Het de DNA van de Oorlog"

Tali Farchi

Als Joods kunstenaar in Zwolle kan ik niet ontkomen aan de geschiedenis van de stad:

vanuit het raam van mijn studio kijk ik uit op de plek waar families werden verzameld om te worden gedeporteerd.

In de straat liggen de Stolpersteine, en overal is de afwezigheid voelbaar van hen die zijn weggevoerd.  Mijn project,

“Het DNA van de oorlog”, is gevormd door deze verhalen.

Het primaire DNA van het schilderij zijn 6 afbeeldingen uit het boek “De oorlog nooit voorbij”

die diagonaal op het canvas zijn geplaatst (zie het voorbeeld hieronder). 

Twee aanliggende afbeeldingen zijn de inspiratie voor een volgend schilderij. 

Twee nieuwe schilderijen vormen samen weer de aanleiding voor een derde schilderij.

Elk schilderij komt voort uit de voorgaande beelden, en geeft weer aanleiding voor het volgende. 

Via dit proces van selectief gebruikmaken van beelden en/of beeldcomponenten

onderzoek ik de verschillende uitkomsten; positief, negatief, fantastisch of realistisch.

Nieuwe werelden van ervaring openen zich en sedimenteren op het canvas.

De uiteindelijke schilderijen (Rechtsboven[A29] en linksonder [B30]  hebben beiden het visuele DNA van alle originele afbeeldingen in zich:

twee verschillende uitkomsten, twee verschillende geschiedenissen, en twee verschillende toekomsten.


As a Jewish artist living in Zwolle, I cannot escape the city’s history: the window of my studio
looks out onto the spot where families were collected for deportation, outside my door there’s
the Stolpersteine, and all around me is the absence of the people who are no longer. My
project, “Het DNA van de oorlog”, is shaped by these histories. The painting uses a primary
‘DNA’ of six images sourced from the book, “De oorlog nooit voorbij” (placed diagonally down
the middle of the canvas—see below). Each two images then inspire a new painting, which in
turn inspires the next. As such, each combination evolves from what cam before it, and shapes
what follows it. Through this process of borrowing selective imagery, I investigate different
outcomes: positive ones, fantastic ones, more realistic ones. Different universes of experience
open up and become layered on the canvas.
The final two drawings (one on the top right [A29], the other on the bottom left [B30]) both
contain all the visual DNA of their original source material: two different endings, two
different pasts, two different